Νέα Μέσα και εκλογές_09! κάτι παραλίγο..στο METROPOLIS
Την προηγούμενη εβδομάδα ρωτήθηκα από το δημοσιογραφο Ν. Πιτσιλαδή του Metropolis για τις απόψεις μου σχετικά με τις πολιτικές καμπάνιες στις εκλογές και τα Νέα Μέσα. Ο προεκλογικός φόρτος με καθυστέρησε και έστειλα τις απαντήσεις μου λίγες ώρες αργότερα όταν το έντυπο ήταν επί του πιεστηρίου…Διάβασα (σελ.8) τις ενδιαφέρουσες απόψεις άλλων @nikan_gr @karounos @drandakis @tsimitakis @haikalis και παραθέτω τις δύο α_δημοσίευτες απαντήσεις μου για το σχετικό άρθρο, αξιοποιώντας τα Νέα Μέσα, ώστε να μην στερηθεί το αναγνωστικό κοινό τις απόψεις μου…:))
Ερώτηση 1: Κατά πόσο θεωρείτε ότι η εμπλοκή υποψηφίων και κομμάτων με τις σύγχρονες διαδικτυακές πλατφόρμες έχει απήχηση σε μερίδα του νεανικού κοινού η οποία όμως δεν είναι υποψιασμένη με τα πολιτικά πράγματα; (όχι ας πούμε σε μέλη κομματικών νεολαιών)
Απάντηση 1: To νεανικό κοινό είναι υποψιασμένο ή μάλλον έχει επίγνωση για όσα συμβαίνουν γύρω του. Σε σεβαστό ποσοστό της νεολαίας, το διαδικτυο αποτελεί το περιβάλλον μεσα στο οποίο ενημερώνεται, σχολιάζει, φλερτάρει, αγοράζει, κινείται. Είναι ενας ζωντανός οργανισμός όπου δημιουργείται το μήνυμα, διαμορφώνονται οι συμμετέχοντες, εν τέλει αλλάζει τις ίδιες τις πολιτικές. Η “απήχηση” ως έννοια, έχει μονοσήμαντη κατεύθυνση. Tο διαδίκτυο δικτυώνει πολίτες, νέους, μεγαλύτερους..με τους πολιτικούς, με όρους διάδρασης. Συνδιαμορφώνοντας για τους νικητές αλλά και τους ηττημένους, αντιλήψεις, νοοτροπίες και κυρίως προτεραιότητες.
Ερώτηση 2: Ο στόχος κομμάτων και υποψηφίων είναι το άνοιγμα σε ενα μη υποψιασμένο νεανικό κοινό και η επαναδραστηριοποίηση των κομματικοποιημένων νεολαίων, ή απλά πρόκειται για άλλη μια κίνηση- υπόδειξη του υπεύθυνου επικοινωνίας της καμπάνιας με σκοπό να συμβάλλει στη σύγχρονη εικόνα του υποψηφίου;
Απάντηση 2: Οι πολιτικοί, η πολιτική, οι κοινωνίες και τα κόμματα είναι ζωντανοί και ρέοντες οργανισμοί που συνδιαμορφώνουν και αλληλεπιδρούν χαοτικά και πολυμορφικά. Δεν υπάρχουν πουθενά απαράβατοι κανόνες. Οι καμπάνιες λίγο πριν τις εκλογές…δίνουν τη θέση τους στην ανάγκη για καθημερινή, αμφίδρομη επικοινωνία του πολιτικού με τον πολίτη, μέσα και από τα Νέα Μεσα. Τα σύγχρονα εργαλεία της νέας εποχής περιορίζουν την αποτελεσματικότητα μαγικών συνταγών επιτυχίας που στοχεύουν στην εικόνα και όχι στην ουσία της πολιτικής.
Το παρκάρισμα λοιπόν πάνω στην Πλατεία Συντάγματος, έχει γίνει και έχει ξαναγίνει, και πολύ φοβάμαι ότι θα ξαναγίνει. Και υποδηλώνει βαθιά υποκρισία και σκοπιμότητα η όποια προσπάθεια κάποιων να εκμεταλλευτούν προεκλογικά το θέμα. Να χρεώσουν δηλαδή σε ΟΝΝΕΔίτες την κατάληψη των πεζοδρομίων σαν να είναι μόνο αυτοί που παρκάρουν παράνομα ή σαν να μην είναι μία πραγματικότητα που βιώνουμε κάθε μέρα, σε κάθε μας γειτονιά, σε κάθε μας πλατεία. Μία πραγματικότητα που διαμορφώνουμε και ανεχόμαστε εμείς οι πολίτες καθημερινά, πολλές φορές και με την ανοχή της ίδιας της Πολιτείας και των οργάνων της. 
Και για προλάβω διάφορους, συμψηφισμούς δεν κάνω. Μπορεί τώρα να έτυχε στο Σύνταγμα να μην έχει αυτοκίνητα, και το απόγευμα να έχει, ή να τα αποσύρανε λόγω του διαδικτυακού κραξίματος. Ούτε ξέρω αν αυτά τα αυτοκίνητα πίσω από το περίπτερο του ΠΑΣΟΚ είναι δικά τους ή αν θα φύγουν αργότερα ή αν το απόγευμα θα έρθουν και άλλα..Αντίστοιχα και με του ΣΥΡΙΖΑ όπου στο προαύλιο χώρο του περιπτέρου δεν μπορείς καλά καλά να περπατήσεις από τη πραγμάτεια των μεταναστών και τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα που μπορεί να είναι και του Πανεπιστημίου..δεν ξέρω..ούτε για μένα είναι αυτό το θέμα.
Οι φωτογραφίες που έβγαλα την ίδια χρονικά περίοδο, υποδηλώνουν ότι η κατάσταση δεν έχει να κάνει με μπλε κακούς, πράσινους καλούς, κόκκινους χειρότερους, ή και ανάποδα. Έχει να κάνει με το έλλειμα της δικής μας νοοτροπίας…Όλα τα παρκαρισμένα, ανέτως, αυτοκίνητα είναι Ελλήνων πολιτών και αυτό είναι το δράμα…και για να επανέλθω στην πρώτη αγανακτισμένη ανάρτησή μου στο facebook την προηγούμενη εβδομάδα…είναι εικόνες από μία καθόλου ευρωπαϊκή νοοτροπία που διακατέχει πολλούς από εμάς…30 χρόνια σχεδόν μετά την ένταξή μας στην ΕΕ..
